Helgoland – Rømø

Helgoland – Rømø, 22 juli 1981

Woensdag om twintig voor zes meldt Scheveningen radio ons dat de verwachting voor de Duitse bocht ZO tot Z met kracht 3-5 is. Als we om half acht vertrekken is het nog zeker geen kracht 3. Gelukkig komt hier gauw wat verandering in en met een zuidelijke wind kracht 4 zorgt de spinnaker ervoor dat we met een mooie snelheid het Noorden in gaan. Het is een prachtige dag en de zon schijnt onafgebroken. We zien onderweg een aantal rode gevallen terug die we de vorige dag in de haven van Helgoland zagen. Het blijken drijvende doelen te zijn voor de Duitse luchtmacht. De straaljagers vliegen erg laag over ons heen en schieten op deze doelen die een paar mijl verder in zee liggen. Later worden zelfs dieptebommen afgeworpen. Enorme zuilen water spuiten dan omhoog. Een geweldig gezicht en een mooie afleiding voor de kinderen. (Maar …. zeilden we eigenlijk niet door een spergebied? de doelen waren eigenlijk wel erg dictbij)

Nadat we om 13:07 uur de Amrumbank Süd zijn gepasseerd kunnen we om drie uur de zuidpunt van Sylt peilen. De rest van de dag varen we in het zicht van van dit lange Duitse wadden eiland. Vanuit zee zijn de enorm grote gebouwen van Westerland al van mijlen ver te zien voordat we ze daadwerkelijk passeren. Dat het een zomerse dag is, is ook goed te zien aan de vele mensen op het strand van dit vakantie eiland bij uitstek.

Om kwart voor acht ’s avonds komen we via het Lister Landtief in het Listertief. We hebben nu de keus om naar List op Sylt of naar Havneby op Rømø te gaan. Het wordt Rømø omdat het in Havneby waarschijnlijk rustiger zal zijn en omdat de aanvaarroute naar List niet staat beschreven in ons boek.

Rustig is het inderdaad als we om kwart over negen de haven van Rømø binnenlopen. Er is geen enkele passant, er liggen slechts een paar lokale boten. Maar dat is niet erg, want wij duiken toch snel in onze kooi. Een reis van ruim 65 mijl is vermoeiend.

Dit artikel is gepubliceerd in categorie 1981 - Zweden.