De heenreis

Route 1999

Tocht: Makkum – Egersund
Vertrek: za 19 juni 1999  10:30
Aankomst: di 22 juni 1999 7:30
Afstand: 380 zm van totaal 1690 zm
 

In de winter maakten we plannen om de westkust van Noorwegen in noordelijke richting tot aan Trondheim wat verder te gaan verkennen. De 5 weken die we daarvoor denken nodig te hebben wordt door de bureaucratie bij de zorginstelling waar Hilda werkt gedwarsboomd. Een periode van 4 weken vakantie aaneengesloten  is het absolute maximum en ondanks veel moeite hebben we dit helaas niet kunnen doorbreken. Dat Hilda na slechts 1 week werken een tweede vakantieperiode kan opnemen onderstreept de absurditeit nog eens extra. Het gevolg is dat we de boot na 4 weken varen in de Limfjord achterlaten, naar Nederland reizen om 1 week te werken en daarna weer terug reizen om de boot naar Makkum te varen.

Grafiek_Makkum-Egersund_1999

We vertrekken op zaterdag met uitzicht op redelijk goed weer de komende dagen. Met een zuidwestelijk wind schieten we redelijk snel op. Nadat we het Stortemelk zijn uitgevaren varen we  in noordwestelijke richting omdat volgens de weerberichten in de komende dagen de wind zal gaan ruimen. ’s Avonds rond 21:00 worden we opgeroepen door een coaster  die ons waarschuwt voor harde wind van 35 knopen die er aan staat te komen.  Na kort overleg besluiten we om te keren, hoewel we al zo’n 36 mijl boven Vlieland zitten.

Oversteek Noordzee

Oversteek Noordzee

Rond middernacht hebben we inmiddels meerdere  weerberichten opgepikt. In geen van de berichten wordt voor harde wind gewaarschuwd, laat staan voor 8 Bf. Jammer van de ruim 10 mijlen die we inmiddels teruggevaren zijn, maar de koers wordt toch weer verlegd naar Noorwegen. Zondagmorgen vroeg draait de wind naar het noordwesten en wordt het zeilen minder comfortabel. Als later in de middag de wind nog 10 graden hoger inkomt, hijsen we de High Aspect en steken we een rif.  De volgende dag, maandag, worden we ten westen van het Skagerrak ook nog eens geconfronteerd met een gemiddelde van 7 Bf met  wat uitschieters boven de 30 knopen. De Horizon Quest ploegt er, met fok en 1e rif,  goed doorheen en we zijn opnieuw geweldig blij met de windvaan, want het sturen kunnen we heel goed overlaten aan deze roerganger. Niettegenstaande eist het weer zijn tol en zijn we zo langzamerhand behoorlijk vermoeid.  We naderen de Noorse kust en moeten gaan kruisen om de juiste koers aan te kunnen houden.  Hoewel we eigenlijk verder hadden willen doorvaren,  besluiten we te stoppen. We zijn dan bijna ter hoogte van Egersund en daar maken we rond half acht  dinsdagmorgen vast in de jachthaven en duiken heel snel de kooi in.

Tocht:  Egersund – Tananger
Vertrek: wo 23 juni 1999 08:00
Aankomst: wo 23 juni 1999 16:40
Afstand: 63 zm van totaal 1690 zm
 

We willen naar het noorden en met een noordwestelijke wind  valt dan niet  aan kruisen te ontkomen. Daar beginnen we dan woensdagmorgen om 8:00 uur maar aan.  De hele dag zeilen we heel plezierig met een windje van gemiddeld zo’n 16 knopen.  Na  drie grote slagen waarin we op de GPS 63 mijl hebben gezeild zijn we in Tananger, terwijl de rechtstreekse afstand zo’n 43 mijl is.

Tocht:  Tananger – Bergen
Vertrek: do 24 juni 1999 07:15
Aankomst: vr 25 juni 1999 13:15
Afstand: 149 zm van totaal 1690 zm
 

Bergen

Bergen

Donderdag hebben we nog steeds te maken met een noordwestelijke wind en varen we vanaf Tananger tussen de rotseilandjes door naar open zee. Hierna kruisen we met grote slagen langs de kust omhoog. Tijdens de eerste grote slag varen we tussen het eiland Utsira en het vaste land van Karmoy door.  Op deze hoogte wordt het ’s nachts nog nauwelijks donker en daarom is de nacht ook erg kort. Na nog twee grote slagen kunnen we de Selbstfjorden in zeilen en via de Langenuen en de Raunefjord vervolgen we onze reis naar Bergen waar we vrijdag iets na 13:00 uur aanleggen langs de kade van Vaagen. Zoals meestal is er aan de Zachariasbrygga geen ruimte.

 
Tocht:  Bergen- Kjeilabukt
Vertrek: za 26 juni 1999 10:15
Aankomst: za 26 juni 1999 23:05
Afstand: 59 zm van totaal 1690 zm
 

Image17

De ‘geheimtip’ van Georg Schussler

Vanuit Bergen varen we door de Radfjord, de  Hjeltefjord en de Fedjefjord de Sognefjord in. De wind is zwak en komt bijna recht van voren. Onder deze omstandigheden varen we op de motor, omdat kruisen te lang zou duren om het doel te kunnen bereiken. Via de Sognefjord  varen we stukje noordoost en via de Krakhellesund gaat het verder het noorden weer in.  ’s Avonds om 23:00 uur vinden we het wel genoeg. Het  steigertje in de Kjeilabukt dat in ‘100 Häfen in Norwegen’  van Georg Schuster als ‘geheimtip’ wordt aangeduid, is dicht in de buurt. Het is een fantastische aanlegplek.  Er is verder niemand en als we nog even in de kuip zitten zo aan het begin van de nacht, kunnen we genieten van grote scholen erg jonge kabeljauwen die rond de boot zwemmen. Makrelen komen van onderen aanschieten met open bek om zo’n  kabeljauwtje mee te pikken. We zien ze ver  boven het water uitschieten en daarna weer terugvallen. De enige bewoner in deze omgeving, volgens Schuster een ‘Adler’ , hebben we niet gezien.

Tocht:  Kjeilabukt – Stattvaagen
Vertrek: zo 27 juni 1999 09:00
Aankomst: zo 27 juni 1999 22:45
Afstand: 76 zm van totaal 1690 zm
 

Statvagen, het haventje op de 'Westkaap'

Stattvagen, het haventje op de ‘Westkaap’

Zondagmorgen komt de wind uit zuidelijke richtingen, hoewel dat met de vele hoge rotsen in de buurt niet altijd duidelijk is. We kunnen in ieder geval redelijk zeilen en tot laat in de middag hebben we de motor weinig hoeven gebruiken. We varen door de Granesund met aan stuurboord het plaatsje Askvoll.  Na de Stavfjord en de Brufjord passeren we Florø.  Hierna kunnen we de zeilen laten zakken want de wind laat ons dan volledig in de steek. We motoren door de Frosjoen en maken een scherpe bocht rond de vrijwel loodrechte wand van de Hornelen die bijna 900 meter hoog is.  Via de Skattestraumen waar het relatief smal en ondiep is, de bodem komt omhoog van 65 naar 20 meter, varen we naar Måløy. Hierna volgen we de smalle Ulvesund en omdat het rustig is besluiten om Stattlandet, ook wel de ‘westkaap’ genoemd nog te ronden.  Hoewel van ronden is eigenlijk geen sprake als we om half elf ’s avonds Stattvaagen, een inham aan de noordzijde van Stattlandet,  binnenvaren en daar in een piepklein haventje aanleggen. Vanuit de kuip kunnen we in noordwestelijke richting op dit tijdstip nog prachtig over de Atlantische Oceaan kijken. Op de kaart staat echter ‘Norskehavet’ met daar onder ‘Norwegian sea’.  We zijn deze dag  weer 76 mijl verder gekomen en met een gemiddelde van 80 mijl per etmaal zijn niet ontevreden over de voortgang van de reis.

Tocht:  Stattvaagen – Ona
Vertrek: ma 28 juni 1999 07:30
Aankomst: ma 28 juni 1999 22:15
Afstand: 69 zm van totaal 1690 zm
 

 De tijd staat niet stil en we willen eigenlijk pas aan de terugreis beginnen als we in de buurt van Trondheim zijn. Daarom vertrekken we maandagmorgen niet al te laat in noordoostelijke richting. De wind komt eerst uit zuidoostelijke richtingen maar krimpt al spoedig. Dat betekent al spoedig kruisen en dat houden we vol tot 2 uur ’s middags. Hierna gaat de motor bij en tuffen we op redelijk grote afstand langs de kust.  We houden de vuurtorens van de meest noordelijke eilandjes aan en passeren het eilandje Skarvholmen, zo’n 12 mijl ten noordwesten van Ålesund en zo’n 5,5 mijl uit de kust. Hierna gaat het naar het eilandje Skipsholmen  en vandaar naar het eiland Ona waar we iets na tienen in de avond in het kleine jachthaventje vastmaken.

’s Avonds laat in de kuip spreken we  over de vele uren zeilen en de weinige uren dat we aan andere zaken besteden. We besluiten direct om de komende morgen eerst nog een wandeling op het mooie eilandje te gaan maken.  Het weerbericht voor de volgende dagen is bovendien weinig aantrekkelijk voor zeilers, bewolkt en geen wind, dus alleen geschikt om te motoren.  Wat later in de avond of zelfs in de nacht aankomen in Kristiansund is voor ons geen probleem omdat het toch licht blijft.

OnaLighthouse

Ona, een eilandje voor de kust bij Bud

Tocht:   Ona – Kristiansund
Vertrek: di 29 juni 1999 12:05
Aankomst: di 29 juni 1999 20:05
Afstand: 39 zm van totaal 1690 zm

Het is iets na twaalven als we na een lange wandeling op Ona beginnen aan de tocht naar Kristiansund. We moeten hiervoor over de Hustadvika zoals een gedeelte van het traject tussen Ona en Kristiansund heet. Bij slecht weer is dit geen gemakkelijk traject en voor de 20 mijl van de Hustadvika is er geen mogelijkheid om ‘binnendoor’ te varen.  Hierna kan ervoor worden gekozen om onder een brug  in de Atlantik route  door te varen en het laatste stuk naar Kristiansund verder binnendoor te gaan.

Een kijkje over de Hustika vanaf de vuurtoren van Ona

Een kijkje vanaf Ona over de zee, een soortgelijk gebied zoals de route via de Hustavika

Wij hebben deze dag geen last van een onrustige zee, want het waait nauwelijks. Al behoorlijk dicht in de buurt van Kristiansund worden we vanaf de kant, waar we zo’n 100 meter van verwijderd zijn, gealarmeerd door roepende mensen. Een open boot ligt tegen de rotsen aan. We varen dicht langs de kant en horen dat men motorpech heeft. We krijgen het verzoek om hen daar weg slepen. Als ik een lijn naar de wal probeer te gooien blijkt dat we toch nog te ver zijn en we varen nog iets dichter langs de kant. Helaas blokkeren waterplanten de schroef en de motor slaat af. Terwijl de lichte deining ons naar de kant wiegt start ik een paar keer de motor, maar zo gauw ik probeer de keerkoppeling in de voor of achteruit te zetten slaat de motor weer af. Snel duik ik onder in de boot en probeer de schroef  met de hand achteruit te draaien om zo de bundel planten kwijt te raken. Maar dan  raakt de kiel voor de eerste keer de rotsen. Hilda is heel snel met het uitzenden van een ‘mayday’, dat ik onmiddellijk herroep terwijl ik uitleg wat er precies aan de hand is. Hierna ga ik door met het handmatig terugdraaien van de schroefas en ik krijg het gevoel dat de schroef gemakkelijker gaat draaien. Inmiddels hebben we een tweede en derde dreun gevoeld, maar als ik de motor opnieuw start terwijl de keerkoppeling in de achteruit stand staat lukt het om de schroef draaiend te houden en zo kunnen we de boot langzaam van de kant weg varen. De marifoonoproep heeft er echter wel voor gezorgd dat er na een paar minuten een heli boven ons hangt. Ik communiceer op kanaal 16 met hen en meld dat we inmiddels weer los zijn van de kant, maar dat de andere gestrandde boot nog steeds hulp nodig heeft. Wij slagen erin om de keerkoppeling weer in de vooruit stand te krijgen, maar de  snelheid is nog helemaal zoek. We zijn nog geen kwart mijl onderweg als een reddingboot op volle snelheid ons nadert. Opnieuw vraag ik om aandacht aan de andere boot te besteden omdat wij ons wel redden.

Gelukkig is het niet ver meer naar Kristiansund en in de haven zien we dat er nog een behoorlijke bundel waterplanten rond de schroef zit gedraaid. Eerst met de pikhaak en later met een mes al duikend onder de boot kan ik de groene rommel verwijderen. We kunnen geen spoor van lekkage ontdekken en een duik om te voelen of de kiel erg beschadigd is levert geen onrust op. (Later in de winterstalling blijkt er toch een deukje onder in de roestvrijstalen kielbak is ontstaan)

KystenexpressDe laatste dag van juli gaan we met een boot van Kystekspressen naar Trondheim. We hebben ons gerealiseerd dat het ons te veel tijd kost om daar op eigen kiel naartoe te gaan. Met zo’n snelboot zijn we er in ruim 3,5 uur. Binnen die tijd ziet men kans om ook nog eens op 4 verschillende plaatsen een tussenstop te maken. We bekijken de stad voor zover we dat interessant vinden, maar natuurlijk gaan we even kijken waar we terecht waren gekomen als we de stad wel met de boot hadden bereikt. Heel erg zijn we er weer van overtuigd dat we meer van rustige haventjes houden dan van grote stad havens. We houden van dit bezoek dan ook allerminst een gevoel van spijt over dat we vanuit Kristiansund weer terug gaan varen.  Nadat we nog wat boodschappen hebben gedaan, kunnen we aan het einde van de middag  weer terug naar Kristiansund. Wij bereiden ons ’s avonds voor op het hoe van de terugreis naar Nederland waar we de volgende dag aan gaan beginnen.

Is dit nu zoveel sneller dan onze Horizon Quest?

Is dit nu zoveel sneller dan onze Horizon Quest?

Dit artikel is gepubliceerd in categorie 1999 - Noorwegen en voorzien van de volgende tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .