Makkum – Whitby

Op donderdag de 22e juni 2000 vertrekken we voor de geplande tocht vanuit Makkum naar Terschelling.  Er staat weinig wind en het kost een groot gedeelte van de dag om er te komen.  De volgende dag is er opnieuw weinig wind en om een gunstiger uitgangspunt te hebben verkassen we  in de middag naar Vlieland . Wat we de eerste twee dagen te weinig hadden hebben we zaterdag en zondag tijdens het grootste gedeelte van de Noordzee oversteek  te veel.  We worden geconfronteerd met windsnelheden vanuit het noord-noordwesten die de 30 knopen naderen.

2000_foto01-neg23-1

Maandagmorgen zakt de wind in en op 11 mijl afstand van Whitby komen we er achter dat de motor niet wil starten. Om een uur of twaalf als de wind helemaal weg is en de startaccu helemaal plat roep ik de coastguard op en vraag naar de mogelijkheden om naar de kant te komen. Men vraagt mij om over twee uur stand_by te zijn voor een oproep van hen. Die oproep komt met de mededeling dat de reddingsboot onderweg is en of we de coördinaten even willen geven. Ik schaam me eigenlijk dood, maar ben toch wel blij als we achter de RNLI boot hangen die ons met een gangetje van zo’n 7 knopen naar de haven van Whitby sleept. Van dank willen ze niet weten en een pilsje in de pub slaan ze af.

In Whitby moeten we door de brug die pas over een uur of drie kort open gaat. We liggen nauwelijks aan de kant bij de brug, of de havenmeester komt ons al een lange 220V kabel brengen waarmee we de accu kunnen laden. Twee uur later komt hij aan boord en stelt zich voor als voormalig dieselmonteur. Ik had nog nooit gehoord dat er ook een luchtbel voor de injectors kon zitten, maar nadat hij twee injectors heeft ontlucht is alle leed geleden en ben ik een ervaring rijker. Ik had er nog nooit van gehoord en ook tijdens de dieselcursus, die ik ooit in militaire dienst kreeg, is dit aspect nooit ter sprake gekomen. ‘s Avonds doen we ons tegoed aan een maaltijd in een heus restaurant.

In Whitby

In Whitby

Dit artikel is gepubliceerd in categorie 2000 - Peterhead.