Naar Noorwegen

Shetlands – Eivindvik (Noorwegen), 203 zm van totaal 1855 zm

Dinsdag 11 juli  vertrekken we om 06:00 uur  van het ankerplekje bij het eiland Mousa op de Shetland eilanden voor de oversteek naar Fedje aan de Hjelteford in Noorwegen. Na vijf minuten varen hebben we weer een goed signaal op de telefoon  en kunnen we vernieuwde gribfiles downloaden. Het weerbericht is erg ‘vers’, pas een uur oud, en het begint met 3 bf bij de Engelse kust, halverwege op de Viking bank, 14 uur later,  kunnen we 4 Bf verwachten  en bij de Noorse kust, na 28 uur, zal de meter 5 bf aanwijzen. De hele tocht komt de wind uit het noordwesten, iets achterlijker dan dwars, dus een mooie richting om te zeilen. Daarnaast zal de golfhoogte toenemen van  een halve meter bij aanvang  tot anderhalve meter aan de overkant. Omdat het meer noordelijker  aan de Noorse kust minder waait dan ter hoogte van Bergen besluiten we wel naar Fedje te varen, juist ten zuiden van de Sognefjord.

Al snel merken we dat de werkelijkheid afwijkt van de verwachting. Na een paar uur is de windsterkte al rond de 17  knopen.  Ongeveer halverwege,  als we het eerste platform, Martin Linge B, juist gepasseerd zijn, komt Florø Radio  met een waarschuwing voor windkracht 7.  

Martin Linge B op de Viking bank. Deze boortorens tref je in grote getale aan in dit gedeelte van de Noordzee

Niet zo heel veel later waait het al tussen de 22 en 25 knopen (6 bf) terwijl we in buien wel degelijk 7 bf  op de meter zien. We hebben het 2e rif in het grootzeil getrokken en het voorzeil is ook behoorlijk ingerold.  Hiermee varen we redelijk rechtop, met een snelheid die varieert tussen 6,5 en 8 knoop en ik vind de zeilvoering prima. De golven worden naar mate de tijd verstrijkt wel hoger en ook vervelender. Omdat ze dwars op onze vaarrichting staan, lopen ze niet altijd netjes onder de boot door maar worden we ook met enige regelmaat stevig opzij gezet. Het voordek wordt behoorlijk schoon gewassen en af en toe zou de roerganger stevig nat zijn geworden, ware het niet dat er niemand zit want de autopilot doet het werk en wij zitten lekker onder de buiskap weggedoken.

Hoewel we deze situatie kennen, vinden we het allesbehalve plezierig zeilen. We zitten aangelijnd in de kuip, we kunnen koffie zetten vergeten, geen van beiden voelt zich geroepen een warme maaltijd te bereiden en we doen het met wat warme soep , klaargemaakt in een hoge pan en een paar knäckers of een boterham. Voor beiden komt van slapen uiteraard niets terecht en dat werkt op den duur door.

Al tamelijk snel nadat de golven hoger worden verleg ik de koers naar de brede Sognefjord want de ingang tussen de rotsen naar Fedje vinden we minder geschikt met dit weer. Tijdens de laatste helft van de overtocht lijken de uren langer te duren. Onder deze omstandigheden doen we weinig anders dan regelmatig controleren of we niet te ver afwijken van de koerslijn op de plotter. Verder moeten we reageren op het alarm van het Vesper AIS display. Het aantal schepen dat hier rondvaart is niet gering omdat we door een gebied met veel boorplatformen varen. Het CPA alarm, dat zeer ruim staat ingesteld in het ‘offshore’ profiel,  klinkt dan ook veelvuldig.

Eivindvik, een vernieuwde ontmoeting.

Na 28 uur zeilen we op woensdagmorgen om 10:00 uur de Sognefjord binnen. Zo gauw we in de luwte van Sula komen is het rustig. We kennen daar een kleine inham, Trovågen, waar we al eerder zijn geweest, maar jammer genoeg er is geen plek. Onderweg had ik er al rekening mee gehouden en we varen twee uurtjes verder naar Eivindvik dat ik als alternatief had bedacht. Ook hier is vrijwel alles bezet, maar we vinden een plekje aan de buitenkant van de ligplaatsen bij het Gulating hotel.

 

 De gevaren route:


 
Gebruik de muis om in te zoomen in de kaart

Dit artikel is gepubliceerd in categorie 2017 - Westwaarts, Laatste berichten.