Mariehamn – Degerby


Tocht: Mariehamnm – Degerby

Vertrek: Zo 17 juli 2011 10:00
Aankomst: Zo 17 juli 2011 14:15
Afstand: 21 mijl

De wind komt uit het zuiden en pal van voren. Ik heb een brochure bij het havenkantoor gehaald waar de 19 gasthavens van Åland in beschreven staan. Als we niet te ver van Zweden willen afdwalen hebben we de keuze uit twee havens: Rödhamn en Degerö. We kiezen voor de laatste omdat we het overgrote deel van het traject verwachten te kunnen zeilen. Wel waken we ervoor om niet te laat op de dag aan te komen, want er zijn weinig alternatieven en we willen de volgende dag blijven liggen. De Volvo dealer heeft ons immers beloofd dat hij ons maandag een mail zal sturen om iets te zeggen over de injector. Als het ding op korte termijn binnenkomt moeten we immers naar Gräddö terug.
Na anderhalf uur motoren gaan de zeilen omhoog en kunnen we het net halen: hoog en soms heel hoog aan de wind. Hoewel de route steeds goed bebakend is, blijft het spannend als de vlakke rotsen soms wel erg dichtbij de boot boven het water komen. Het moeten wel erg steile rotsen zijn daar onder de wateroppervlakte, want we meten tientallen meters diepte terwijl we de rotsen soms op een paar bootlengten afstand boven water zien. We constateren bovendien dat de boeien niet altijd precies daar staan waar de kaartplotter ze aangeeft.
Voor Degerby zeilen we een stukje vlak langs de kust en als we de aanlegsteiger zien moeten we ons nog haasten om de zeilen neer te halen. We maken weer vast aan een boei achteruit en passen daarbij een andere methode toe, dus niet met de lijn om de lier, zodat Hilda geen gevecht met het in de knoop geraakte touw hoeft aan te gaan omdat ik , volgens haar althans, er steeds een puinhoop van maak. Deze keer gaat het wonderwel goed en zo moet het dus de volgende keer. Een nadeel van deze methode is dat Hilda met spierkracht de lijn op de kikker moet beleggen, terwijl dit met de lier wat makkelijker gaat. We missen onze crew van vorige week wel, want die extra handen waren erg gemakkelijk.

Degerby, Maandag 18 juli 2011

Het waait behoorlijk, de meter staat regelmatig boven de 20 knopen als we boodschappen gaan doen. De butik in Degerby is niet al te groot, maar behoorlijk goed voorzien van alles en we betalen met Euro’s want we zijn in Finland. Het prijsniveau is heel acceptabel en is niet extreem hoog, hoewel er wel boodschappen zijn die we wel behoorlijk duur vinden. Het bier dat hier in de winkel staat heeft ook weer een hoger alcoholpercentage maar de prijs is naar Nederlandse begrippen wel hoog.

Op de steiger is even een lichte opschudding als een Fins zeiljacht dat aankomt zijn achterlijn in de schroef krijgt. Er wordt aan boord hard geschreeuwd en er is duidelijk een zeer ongelukkig bemanningslid aan boord. Er is eigenlijk geen grote nood, want ze hadden al een boei te pakken voordat het gebeurde, maar op eigen kracht kunnen ze niet meer aan de steiger vastmaken. De havenmeester probeert met z’n bijboot nog assistentie te verlenen, maar de lijn zit muurvast en later komt er toch een duiker aan te pas die de zaak los snijdt. Met vereende krachten en met lange lijnen wordt de boot vervolgens naar de kant getrokken. Ze proberen niet eens meer om de motor te starten. Ze moeten waarschijnlijk even bekomen van de schrik.

De Wifi verbinding in deze haven is problematisch. Er is wel een netwerk, maar ondanks mijn superantenne die zo hooog mogelijk is gehesen blijft ‘Freespot Degerby’ zwak en kwalitatief erg slecht. Af en toe blijf ik een paar minuten verbinding houden maar het is erg kort. Toch is het vreemd dat ik soms een wat sterker signaal ontvang van ‘Skarven–public’. Ik krijg keurig een netwerkadres en kan dan heel stabiel internetten, alleen is het signaal maar een minuut of tien beschikbaar en daarna is het weer volledig verdwenen. Ik snap het pas als ik de naam van de veerboot zie die hier één keer per anderhalf uur komt aanleggen. De boot heeft dus een publiek toegankelijk netwerk aan boord, waar ik dan even kan aanloggen zolang die boot aan de kade ligt. Vanaf dat moment houden we de boot in de gaten en werken even heel hard om de voorbereidingen te verwerken zolang de boot in de buurt is.
Wat later in de avond worden we geconfronteerd met een natuurverschijnsel dat we ons vaag herinneren uit de tijd dat we nog in Nederland waren: er komt water uit de lucht! Het duurt niet lang maar we waren er niet meer aan gewend. De blauwe lucht is ook verdwenen en donkere wolken nemen de zonneschijn weg. We vragen ons af hoe het weer morgen zal zijn als we weer naar Zweden terug gaan.

Degerby – Lotsudden

Dit artikel is gepubliceerd in categorie Åland eilanden.