Strusshamn – Kleppavika

Tocht: Strusshamn – Kleppavika (60° 11′,11N  5° 09′,11 O)

Vertrek:  za  4 aug 2012 8:30
Aankomst: za 4 aug 2012 12:15
Afstand: 14 mijl van totaal   2628 mijl

De route

We maken deze zaterdag om 8 uur los en varen naar de dieselpomp. Omdat we elke dag opnieuw vele uren motoren, verstoken we veel dieselolie. We wisten van de heenreis dat hier een goedkope pomp was en daar willen we even gebruik van maken.

Buiten de haven zegt Hilda tegen mij dat de boot wat moeilijk op gang kwam tijdens het wegvaren. Ik vind  ook wel dat de snelheid wat laag is voor het toerental, maar we hebben de stroom tegen en dat  zien we goed aan het water om ons heen.  Anderhalf mijl verder, ik zit juist binnen het logboek bij te werken,  zie ik op de GPS dat de snelheid maar 2,5 knoop is. We varen juist onder de Sotrabroen (brug)  en hoewel het water is daar ook behoorlijk in beweging is, kan ik me niet voorstellen dat we zo’n 2,5 knoop tegenstroom hebben.

De Sotrabroen

De Sotrabroen

We gaan dichter langs de kant varen om er minder last van te hebben en al gauw loopt de snelheid weer op tot rond de 5 knopen maar dat zakt later ook weer terug. We varen vlak langs de oostzijde  van het eiland Sotra en hoewel we dicht langs de kust varen komen we met 2200 toeren nauwelijks boven de 4 knopen uit.  Als ik er van overtuigd ben dat er vrijwel geen tegenstroom meer kan zijn  en we nog geen sprietje harder gaan begin ik te vermoeden dat er iets in de schroef zit. Daarom ga ik maar een stukje achteruit varen, want dat wil soms wel helpen. Het schakelen van voor- naar achteruit gaat niet zoals we gewend zijn en tijdens het op- en aftoeren trilt en schudt de boot. Als we weer gewoon vooruit gaan varen blijft alles een beetje trillen. We toeren naar beneden en blijven in de buurt van 3 knopen doorvaren, terwijl ik ondertussen naar mogelijkheden zoek om ergens aan te leggen. Op een afstand van drie mijl is de jachthaven Kleppavika. Daar varen we naartoe  en vinden er een plek aan een drijvende steiger.

Aan de steiger in Kleppavika

Aan de steiger in Kleppavika

Al snel nadat we hebben aangelegd  vraag ik iemand of hij hier bekend is en of hij weet of er een duiker in de buurt te vinden is. Hij gaat het voor mij uitzoeken en komt terug met de mededeling dat er zelfs in de wijde omgeving niemand is.  Ik besluit zelf dan maar eens te gaan duiken, maar voor het douchen daarna heb ik 10 kr munten nodig. Bovendien hebben we ook extra contanten nodig voor het havengeld hier. Hiervoor wandel ik eerst naar een winkel met postkantoor faciliteiten, ruim drie kilometer verder. Opnieuw lukt het niet om contanten te bemachtigen met een Maestro of een Mastercard, zelfs niet bij het postkantoor dat net zoals bij ons in de winkel is ondergebracht. De muntjes zijn geen probleem omdat ik nog niet platzak was.  Als ik terugkom weet Hilda me te vertellen dat zich al een duiker heeft aangemeld. De hele steiger weet inmiddels dat we problemen hebben en de schipper van de boot aan de andere kant van de steiger woont in de buurt en heeft een duikuitrusting. Als we een uurtje geduld hebben wil hij ons wel helpen.

De duiker (Joar Glesnes)

De duiker (Joar Glesnes)

Het resultaat (plastic!)

Het resultaat (plastic!)

Met veel bekijks van mensen op de steiger trekt Joar Glesnes zijn duikuitrusting aan en laat zich in het water glijden. Vrijwel onmiddellijk is hij weer boven en vraagt om een mes dat nog in zijn kist op de steiger ligt. ‘Veel plastic’,  zegt hij tegen mij. Na een korte tweede duik, overhandigt hij mij een dot  in elkaar gedraaid plastic. Geen wonder dat de boot niet meer vooruit wilde. De derde duik levert nog een klein stukje plastic op en daarmee is het euvel verholpen.

 

 

 

Dit artikel is gepubliceerd in categorie ↓ Van 65° tot 60°.