Ned – Kiel

 

De gevaren route van 15 mei t/m 20 mei 2014

Gebruik de muis om in te zoomen in de kaart

Kornwerderzand – Brunsbüttel

Vertrek: zondag 18 mei 09:45
Aankomst: maandag 19 mei 18:45
Afstand: 188 zm

Op deze zonnige dag starten we dit jaar om kwart voor tien ons rondje Oostzee in Kornwerderzand.  Als we de lichten van de sluis op groen zien gaan maken we los en samen met 3 andere jachten zijn we vlot op het zoute water. Zeilen kunnen we vergeten want daarvoor is er te weinig wind. Het eerste stukje door de Boontjes hebben we de stroom mee, maar vanaf Harlingen duurt het nog een anderhalf uur voordat de stroom kentert. Het water boven de gronden tussen Vlieland en Terschelling is vlak en daarom snijden we een stukje af en varen over het westelijke puntje waar we nog steeds ruim vijf meter water onder de kiel hebben. De wind komt uit het Noord-Oosten, zo’n 65 graden en de meter geeft gemiddeld 15 knopen ware wind aan. We geven de voorkeur aan motoren om toch nog wat voortgang te maken. Midden boven Ameland begint de stroom mee te lopen en komt er wat schot in.

De ondergaande zon

De schemering zet dan ook in want zoals de GPS navigator ook al meldt, verdwijnt om 21:35 de zon als een vurige bol achter de horizon.
Het is rustig op zee en de rode knipperende verlichting van het windmolenpark boven Borkum zien we deze reis voor de eerste keer en de vier hoeken van het park worden prachtig gemeld op de AIS monitor. Je kunt het park met geen mogelijkheid meer missen en dus zijn er ook geen guardschepen meer om jachten om te leiden.

De lichten van het windmolenpark

De lichten van het windmolenpark

Vlak voor de oversteek van de Jade hijsen we het grootzeil, eigenlijk varen we nog te hoog, maar het zeil kilt net niet en geeft ons een half knoopje extra snelheid. Het ankergebied tussen Jade en Weser ligt weer vol met geankerde zeeschepen, ik tel er veertien stuks. Daar tussendoor komen er ook nog een aantal van die grote jongens van de Jade en de Weser of gaan er naar toe. In zo’n situatie is AIS een geweldig hulpmiddel want de interpretatie of je door kunt varen of moet inhouden wordt er een geweldig stuk gemakkelijker door.
Ik had berekend dat we om 12:10 bij de ingang van de Elbe moesten zijn om goed van de stroom te kunnen profiteren. Toen we midden voor de Weser het voorzeil konden hijsen en hoog aan de wind boven de 7 knopen over de grond uit kwamen hielp dat geweldig en de boei Elbe1 hadden we te pakken om 12:29, veel mooier kon het niet. Omdat ik geen gelegenheid voorbij laat gaan om bij te tanken lopen we in Cuxhaven even de jachthaven binnen. Met de Nederlandse prijzen in het hoofd lijkt de € 1.599 best veel en we beperken ons tot 50 liter omdat we in het NOK ook kunnen bijvullen. Wij hebben op vorige reizen in Brunsbüttel en op Raaderinsel bij Rendsburg getankt. Alleen kan het daar wat langer duren omdat soms gebeld en gewacht moet worden voor bediening.

Een onverwachtte ontmoeting

Een onverwachtte ontmoeting

Het wachten voor de sluis in Brunsbüttel  duurt kort deze keer. Er zijn nog drie andere jachten waarvan een de ‘Monsa’ is, een Bavaria 37 die deze winter vlak bij de HQ stond in de winterberging. Het vreemde is dat er een Finse vlag op wappert. We varen er naar toe en ik maak een praatje met de nieuwe eigenaren die de boot overvaren naar Finland. IN de sluis blijven we een behoorlijk tijdje wachten op een Duits jacht dat onderweg was, maar om 18:55 liggen we dan toch aan een hekboei in het jachthaventje van Brunsbüttel .

Brunsbüttel – Ankerplaats Reede Heikendorf

Vertrek: dinsdag 20 mei 08:00
Aankomst: dinsdag 20 mei 19:00
Afstand: 53 zm

Op deze prachtig mooie zonnige dag motoren we het hele stuk weer door het Kieler kanaal naar de andere kant. Het bunkerstation bij Brunsbüttel gaat net open en we tanken hier maar vol want van vorige jaren weten we dat de prijs hier gunsig is. We betalen €1,499 en gezien het feit dat dieselolie in Duitsland ongeveer evenveel kost als benzine is het zelfs goedkoop. Van de lichte opwinding die aanwezig was op ons Waarscheepje in de tachtiger jaren als de grote zeeschepen ons op heel korte afstand voorbijvaren is niets meer over en we zijn eraan gewend. De stuurautomaat is een geweldige hulp op zo’n lange dag, want hoewel er bij elke bocht in het kanaal gecorrigeerd moet worden is het veel ontspannender varen.

We varen ruim 5 knopen en zijn om 18:45 als enig jacht door de sluis van Holtenau. Het contact met de sluismeester is dit jaar tot nul-nada gereduceerd, want betaalautomaten hebben zijn nevenfunctie overgenomen. In tegenstelling tot vorige jaren zou er gepind kunnen worden, maar waarom mijn kaart niet wordt geaccepteerd is me onduidelijk en ik betaal met papiergeld.
Na de sluis steken we de Kieler Fjorde over en gaan ankeren op de Reede van Heikendorf. Er liggen nog twee schepen waarvan 1 een Nederlander de ‘Knots’ en ’s avonds komt mevrouw Simone de Haan nog even langs roeien om ons e-mail adres te vragen, want ze had een mooie foto gemaakt van de HQ met de ondergaande zon op de achtergrond.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De prachtige foto van mevr Simone de Haan van het jacht ‘KNOTS’


 

Na het NOK ankeren we bij Heikendorf

Gebruik de muis om in te zoomen in de kaart


Dit artikel is gepubliceerd in categorie 2014 - De Baltic.