Hærland-Leirvik

Hærland – Eivindvik, donderdag 23 juli, 25 zm
Eivindvik – Strusshamn, zaterdag 25 juli, 46 zm
Strusshamn – Bekkjarvik, zondag 26 juli, 30 zm
Bekkjarvik – Leirvik, maandag 27 juli, 21 zm
Tot nu toe 2208 zm

De terugreis van Svolvaer op de Lofoten naar Lindesnes op het zuidpuntje van Noorwegen gaat gestaag door.  De gemiddelde afstand die we per dag afleggen is groter dan ons rekenmodel en we zijn wat eerder in de buurt dan gedacht.  De motor heeft opnieuw een belangrijke bijdrage moeten leveren aan de voortgang van de laatste dagen. Maar gelukkig zaten er ook twee fantastische zeildagen tussen. Met opzet waren we een dag langer in Eivindvik blijven liggen om van de aangekondigde wind te kunnen profiteren. En inderdaad konden we de hele Hjeltefjord tussen Eivindvik en Strusshamn onafgebroken zeilen met de genua uitgeboomd over de ene boeg en het grootzeil over de andere boeg. Van Strusshamn naar Bekkjarvik konden we de volgende dag opnieuw met dezelfde zeilvoering varen. Jammer genoeg was de wind de volgende dag zo goed als op en was het weer motoren.

Dsc02463

De wereld ziet er bij vertrek uit Haerland nog niet erg zomers uit en veel beter wordt het ook niet die dag

Eivindvik

De kortste afstand tussen Hærland naar Eivindvik leidt door de Krakhellesund, een relatief smalle vaarweg vanaf het noorden naar de Sognefjord. De Krakhellesund kenden we al van vorige reizen, maar de meeste keren kozen we voor de meer westelijke gelegen doorgang (zie de stippellijn op de onderstaande kaart)

Route


De ingang van de Krakhellesund, vanuit het noorden komend heel indrukwekkend

De ingang van de Krakhellesund, vanuit het Noorden komen

Van de twee routes is de Krakhellesund veruit de mooiste route en varen door de Krakhellesund is een ervaring. De gigantisch steile rotswand, waar we bij de ingang op een paar tientallen meters vanaf varen, is geweldig  imponerend. De wand gaat zo’n kleine 150 meter omhoog terwijl we 250 meter diepte onder de kiel hebben. Het is goed dat we een stuurautomaat hebben, want zo is er voldoende gelegenheid om naar die rotswand te kijken en foto’s te maken.

Dsc02480

Varen door de Krakhellesund, een ervaring!

In de Kjellabugt, een kleine inham in de Sund,  probeerde ik het steigertje te lokaliseren waar we in 1999 hebben overnacht en waar we grote scholen jonge kabeljauwtjes bij de boot hadden en  waar makrelen van onderen omhoogschoten om ze te verorberen. Het was tevergeefs want in 16 jaar is het aantal  ‘fish farms’  in Noorwegen fenomenaal gegroeid en ook in de Kjellabugt was zo’n bedrijf gevestigd. Dus geen leuk en eenzaam steigertje meer.

Nog even achterom kijken

Nog even achterom kijken

 


In de Sognefjord kunnen we warempel zeilen. Het gaat niet hard, maar de motor kan even uit. De overkant halen we niet zeilend want de wind zakt weer in en daarmee ook de voortgang.  In Eivindvik gaan we eerst wat groene dieselolie bijvullen, een van de weinige dingen die in Noorwegen goedkoper zijn:  omgerekend  kost dieselolie ca €1,10 per liter.  Dat maakt het aantal motoruren iets draaglijker.

Dsc02502

Net als in 1999 werken zowel de pinpas als de creditkaart niet bij de pomp. In al die jaren is er niets veranderd en ik vraag bij de Spar, de pompeigenaar,  om assistentie. Daar hanteert men de truc om met een ‘Spar’ bankpas de pomp aan de gang te brengen en me vervolgens aan de kassa te laten betalen met mijn pinpas. Ik sta even te kijken als ik, in het Engels, de bon van de pomp terugvraag en er aan toevoeg dat dit het bewijs is dat ik in Noorwegen groene diesel heb getankt. “Ja dat begrijp ik”, hoor ik de jongeman achter de kassa  in zuiver Nederlands zeggen. Enfin, dat was de aanleiding om een uurtje later nog even een gesprekje met de ‘Stenden’ student uit Leeuwarden aan te knopen.

Dsc02504

We vinden geen plekje meer aan de steigers van de Gjestehamn en ik leg de boot maar aan de splinternieuwe aanlegsteiger van ‘Hotel Eivindvik’. Zelfs de elektriciteitsaansluitingen werken nog niet, maar het is wel een heel plezierig plekje. In het hotel dat al wel in bedrijf is vinden ze het schijnbaar wel goed, want er komt ons niemand ‘begroeten’ en ik bind de kat niet op het spek. Zowel de eerste als de tweede nacht zijn we niet de enige boot aan de steiger.


 

Vlot zeilend met prachtig weer in de Hjeltefjord

Vlot zeilend met prachtig weer in de Hjeltefjord

Strusshamn
 

Na het geweldige voor-de-windse rak door de Hjeltefjord vinden we in Strusshamn, iets buiten de jachthaven en eigenlijk meer in de verenigingshaven, een plek langszij een Nederlands zeiljacht dat een tweetal uurtjes later vertrekt naar Bergen. Ik ontdek dan pas dat we aan een kade van de Kystlag liggen met, verborgen achter een partytent,  bordjes ‘fortøyning forbudt’. Een alternatief is eigenlijk  niet voorhanden en we besluiten maar te blijven liggen. Er is water waarmee we de tank kunnen bijvullen en er ligt een elektriciteitskabel naar de partytent, waar we de steker ook maar insteken. Ook hier komt niemand ons ‘verwelkomen’ en we hoeven dus niet te verkassen.

Dsc02519

Een prachtig plekje, hoewel wel ‘verboden aan te leggen’


Bekkjarvik

We zitten qua kentering nu wat beter en hebben de stroom zo langzamerhand mee. We kiezen ervoor om door de Vatlestraumen te gaan, een engte waar een behoorlijke stroom kan staan. De eerste keer dat we naar Bergen gingen had ik met stroom geen rekening gehouden en dat hebben we toen moeten bezuren. Nu helpt de stroom ons lekker mee. De zeilen staan weer uitgeboomd en tijdens de reis kunnen we mooi gaan bepalen waar we naartoe gaan. Van 2012 kan ik me nog herinneren dat in Bekkjarvik een nieuwe jachthaven werd aangelegd en we besluiten daar naartoe te gaan. Dsc02543De haven blijkt erg populair en het is natuurlijk nog steeds de top vakantiemaand in Noorwegen. Overal ligt het al dubbel met voor het overgrote deel motorboten, alleen helemaal aan de ingang is nog een plekje. We hebben al aangelegd, maar men komt ons waarschuwen dat we met laag water waarschijnlijk de bodem gaan raken. Maar vriendelijk als de Noren zijn, wordt me aangeboden langszij een 34 voeter te komen liggen. Met de hulp van de bootjeslui die toch niets anders te doen hebben komen we netjes langszij. Met de punt prikken we bijna in de kuiptent van een motorjacht dat ervoor ligt  terwijl we zover naar achteren uitsteken dat we bijna ook nog langs de motorboot van de achterbuurman liggen. Met springen en landvasten op de wal liggen we voldoende verankerd.

Dsc02534De jachthaven van Bekkjarvik is aangelegd met toerisme in het achterhoofd en alles klopt. Stootwillen uithangen is niet nodig, want die zijn vast gemonteerd in de haven. De steigers zijn zo breed dat de tuinstoelen prachtig  rond het plastic tafeltje kunnen worden neergezet en het geliefde BBQ-en daar ook kan worden gedaan.  Er is zelfs Wifi en internet toegang. Het werkt met een inlogkode dat je krijgt als je het havengeld betaalt. De sanitaire voorzieningen zijn uitstekend en het havengeld wordt nog geïnd.

Dsc02540

Liggeld wordt nog opgehaald

Beste havengast
Welkom bij ons

Liggeld
door Inge, Ivar, Marie
(kleinkinderen)

Elke morgen
10-11 uur
(alternatief: Tonnings cafe)


Leirvik

De stroomrichting in Noorwegen is voor mij nog steeds moeilijk te voorspellenl. We motoren door de Langenuen richting de Bømlofjord.  Het gaat naar laag water en dan zou de stroom zuidwaarts gericht moeten zijn. Toch hebben wij, naar het zuiden varend, de stroom tegen en niet zo weinig ook. Waarschijnlijk wordt het water uit de Hardangerfjord niet alleen door de Bømlofjord geloosd maar ook door de Langenuen. Hoe het ook zij, we moeten behoorlijk stomen om een beetje snelheid te halen.

Dsc02552

Leirvik

In Leirvik is het ook behoorlijk druk. We hebben geluk want er vertrekt juist een groot motorjacht en wij kunnen het plaatsje nemen. We zien de hoogte van het liggeld: Nok 350 maar besluiten toch te blijven want andere havens zullen ook tamelijk vol zijn zo schatten we in.

Leirvik heeft stadsallures, want ze hebben een blikken havenmeester. Opnieuw laat deze ‘havenmeester’ mij weten niet gediend te zijn van mijn betaalkaart.  Na ingave van de gegevens  vertelt hij me op zijn display dat hij kontakt opneemt met de bank. Vervolgens is de conclusie: ‘ugyldig’. Hij weigert echter mij een bewijs te verstrekken dat ik het heb geprobeerd. Ik besluit het er maar op aan te laten komen en zo nodig een babbeltje te hebben met de controleur, die waarschijnlijk wel uit ‘vlees en bloed’ zal bestaan. Het is toch te belachelijk dat een kleine supermarkt als ‘Meny’ mijn kaart wel accepteert en de Havendienst niet. Er komt echter geen Havendienst en er volgt dus ook geen discussie.

Dsc02555

Dan maar op zoek naar het sanitair. En jawel, voor de grote schare boten in de haven is er voor de heren één toilet en één douche. De openingstijden zijn van 9:30 uur tot 21:00 uur. Dus im de tussentijd de boodschappen maar ophouden. Er is ook internet: op een mededelingenbord wordt (alleen in het Noors) aangegeven dat SKL-Gjest een open netwerk is waar men zonder toegangskode op kan inloggen. Ik heb het zowel op het tablet als op de PC geprobeerd. Een sterk signaal 72%  en een hoge kwaliteit 85%.  Je krijgt verbinding met het netwerk, dat wel, maar geen toegang tot internet. Steden . . . . .

Internettoegang lukte wel gedurende de paar minuten dat een snelle veerboot (ala Koegelwieck in NL) even aanlegde om een paar mensen af te zetten of op te pikken. Zo lukte het om gribfiles te laden en de mail te synchroniseren.

We gaan maar eens in het winkelcentrum kijken met de ’45 Butikken’, zoals op de gevel staat vermeld. Er is uitverkoop, maar dat is geloof ik niet zo heel erg uniek als ik naga hoe vaak er in Nederland uitverkoop is. Bij ‘Meny’ een kleine super halen we wat te eten voor deze avond.

Dit artikel is gepubliceerd in categorie Lofoten - Lista.