Bulandet – Ålesund

Bulandet – Kalvåg, 18 juli, 36 zm

Stabben Fyr, het kenmerkende vuurtorentje bij Florø

Tijdens de drie dagen dat we in Bulandet hebben gelegen heeft Aeolus schijnbaar al zijn kruid verschoten. Het waait voor geen meter als we vertrekken voor de tocht naar Kalvåg .  Deze route hebben we al meerdere keren gevaren, zowel van Zuid naar Noord als andersom. Een bijzonder punt is Stabben, een vuurtorentje in de buurt van Florø, dat bijna groter is dan de rots waarop het gebouwd is. L’histoire se repète, want tijdens de reis, net als in 2015 passeren we bij Alden, vrijwel op dezelfde plek, één van de Hurtigruten boten.

Na Stabben kunnen we nog even het voorzeil uitrollen, maar dat is een half uurtje later ook al weer verleden tijd. Als we om  kwart voor drie aankomen in Kalvåg zijn alle plekken aan de gastensteigers bij  Knutholmen al bezet. We vinden een plek aan een andere steiger waar we al eens eerder lagen en we weten dat we deze ligplaatsen minder beschut liggen, maar er zijn uitstekende sanitaire voorzieningen die uitsluitend voor deze ene steiger zijn bedoeld en we liggen hier wel bijna voor de ingang van de Spar winkel, dus erg riant.

Kalvåg en omgeving

In Kalvåg is een toeristisch pad aangelegd, met op een aantal plekken houten trappen, dat leidt naar een natuurlijk plateau op een heuvel waar je prachtige vergezichten over het stadje en het water hebt. De volgende morgen klim ik naar boven en maak een aantal foto´s. Een tweede trail, in dit geval niet aangelegd, leidt naar een hogere top waar ik uiteraard ook even naar toe ga.

´s Middags gaan we een kopje thee drinken bij  Kevin en Sue, een aardig stel die we in Bulandet in de eatcorner van de Joker winkel leerden kennen en die we in Kalvåg weer treffen.  Het is een ervaren ‘boaters’echtpaar  die hun hele leven hebben gezeild en in de botenwereld werkzaam zijn geweest . Na de thee verplaatsen we ons naar Knutholmen, want daar is koud bier. Kevin en Sue varen naar Trondheim waar ze hun boot eind augustus achterlaten om te overwinteren.


Kalvåg –  Silda, 20 juli, 26 zm

De volgende morgen hebben we de keuze om buitenom of binnendoor naar het eiland Silda te varen. Ik vind het ronden van de ruim 800 meter Hornelen altijd een indrukwekkende gebeurtenis en daarom kiezen we voor de binnendoor route. 

De Hornelen toornt 865 m boven ons uit en we varen vlak langs

Het wordt weer een motortochtje en we hebben de stroom ook nog tegen, dus het gaat niet erg hard. Eigenlijk heb ik een beetje spijt omdat we toch wel wat tegenwind hebben waarmee we buitenom misschien goed hadden kunnen zeilen, terwijl we na de Hornelen en vooral in de Skatestraumen tot aan Maloy de stroom nog steeds tegen hebben.

In Maloy maken we even vast aan de buitenkant van de jachtensteiger om een paar noodzakelijke boodschappen te halen in de Kiwi winkel.  

Vergis ik me nu . . . .

Ook Kevin en Sue komen een kwartiertje na ons aanleggen voor wat boodschappen want zij gaan ook naar Silda. Kevin vindt dat hij de verkeerde keus heeft gemaakt om buitenom te gaan, want zeilen was er niet bij en ze hadden wel behoorlijk last van de deining gehad.

In de haven van Silda is voldoende plek. We weten al lang dat het een juiste tactiek is om wat vroeger in de middag in een haven aan te komen om een goede ligplaats te vinden in de havens. Kevin en Sue  zijn in een ander haventje op het eiland gaan liggen en komen na het avondeten nog even langs. We besluiten de dag met een gezamenlijke korte wandeling  op het eiland.


Silda – Sandshamn, 21 juli, 26 zm

De volgende tocht gaat rond Stattlandet, bij harde en vooral winden uit noordelijke richtingen een vervelende kaap. Vandaag staat er opnieuw weinig of geen wind en wordt het weer een motortochtje. Waar we naar toe gaan is eigenlijk geen punt, we hebben na Statt niet zoveel keuze als we de afstanden beperkt willen houden: Runde of Sandshamn. We kiezen voor Sandshamn omdat we in Maloy verzuimd hebben om cash in te slaan. In Runde, weten we uit ervaring, is er geen mogelijkheid en in Sandshamn is in ieder geval een kleine Coop supermarkt waar misschien geld kan worden gepind.  Contant geld is een vereiste om de envelopjes voor de ‘honestyboxen’, die we in veel havens tegenkomen, te kunnen vullen.

Deze keer kunnen we Stattlandet bijna aanraken

De tocht rondom Stattlandet is deze keer simpel en voor zover ik me herinner hebben we de kaap nog nooit zo dichtbij gerond. Daarentegen houden we bij Sandsham wat meer afstand omdat er zo hier en daar wat omhoogstekende puntjes onder de waterlijn zitten. Na aankomst gaan we direct proberen geld te pinnen bij de kassa zoals dat ook in Nederland redelijk gebruikelijk is, maar zoals we al vaker hebben ervaren lukt dat ook hier niet. De baas van de Coop winkel vertelt mij dat extra geld pinnen bij de kassa alleen lukt met een Noorse pinpas. Hij  bedenkt echter een methode en na het indrukken van allerlei toetsen  op de kassa is het voor elkaar en krijg ik de nodige contanten.   

Sandshamn – Ålesund, 22 juli, 26 zm

De wolken hangen nog laag bij vertrek

We hebben al eerder dit jaar besloten dat Øna ons eindpunt in Noorwegen zal zijn. Øna is een prachtig klein eilandje, gelegen juist voor de Hustadvika, een stukje onbeschermde kust tussen Bud en Kristiansund. Omdat er nog steeds geen wind van betekenis waait varen we deze dag naar Ulsteinvik, slechts 12 mijl verder. Omdat we daar nog niet eerder zijn geweest lijkt het ons interessant. We vertrekken wat later op de morgen en op de motor zijn we na ruim twee uur varen bijna in de haven.

In Alesund

Bijna, want ik kijk nog even waar de gastenplaatsen zijn voor we binnenlopen en ontdek dan dat mijn reisvoorbereiding onvoldoende is geweest, want de haven maar 1,5 tot 2 meter diep is en dat is echt onvoldoende voor onze boot. Na een snelle heroriëntering varen we daarna naar Geilevika, een haventje dat we in 2015 ook al eens op het programma hadden staan. We weten dat de eigenlijke jachthaven ook niet diep genoeg is, maar in de vissershaven zijn ook mogelijkheden volgens de beschrijving in de Norwegian Cruising Guide. Eenmaal binnen klopt de beschrijving misschien wel, maar de plek bevalt ons toch niet. Daarop besluiten we met enige tegenzin toch maar door te varen naar Ålesund waar we met moeite in de buitenhaven een plekje vinden nadat een Noorse zeilboot een stukje is opgeschoven.  Het is zaterdag en de binnenhaven is erg vol.  In de buitenhaven is het iets minder druk maar tot laat in de nacht horen we ook daar het rumoer van het uitgaansleven. 

Het weerbericht vertelt ons dat we de volgende dag een zwakke Oostenwind kunnen verwachten en dat betekent dat we de 30 mijl naar Øna weer zullen moeten motoren, terwijl we de terugreis waarschijnlijk ook niet met wind gezegend zullen zijn. We besluiten die avond om niet verder te varen en weer aan de terugtocht te beginnen.


 


 
Gebruik de muis om in te zoomen in de kaart

Dit artikel is gepubliceerd in categorie 2017 - Westwaarts.