Eivindvik – Bulandet

Eivindvik – Bulandet, 14 juli 2017, 26zm van totaal 1881 zm

Ingang Nikøy Gjestebrygge, Bulandet

Na twee dagen zijn we uitgeslapen en vertrekken we weer uit het mooie plaatsje Eivindvik. We steken de Sognefjord vrijwel haaks over en via de Krakhellesund vervolgen we onze tocht naar de Nikøy Gjestebrygge in Bulandet, het haventje waar we in 2015 aankwamen vanaf de Shetlands. Eigenlijk hadden we naar een ankerplek bij het eiland Alden willen gaan, maar de weergoden hadden de volgende dag weer een klein stormpje uit het zuiden op het programma gezet en de ankerplek bij Alden  was daarvoor totaal ongeschikt.

De gjestebrygge, genomen vanaf een uitkijkpunt

In Bulandet liggen twee zeilboten en er is dus ruimte zat. We maken vast aan de bekende steiger en een vriendelijke Noorse zeiler neemt een landvast aan en assisteert met het aanleggen. De hulp mondt uit in een wel erg lang praatje. Wat later komen er nog twee zeilboten bij en daarmee is de steiger dan ook helemaal vol aan de buitenkant. De binnenkant is onofficieel gereserveerd voor de lokale bewoners van de eilandengroep die hier heel frequent met hun motorboten inkopen komen doen.

Er wordt erg veel moeite gedaan om van saaie brievenbussen een juweeltje te maken

De volgende dag is het prachtig weer en met het fietsje verken ik de wijde omgeving. Er zijn verschillende wandelroutes uitgezet en ik kies er eentje met op het eind een geweldig uitkijkpunt op 40 meter hoogte. Als ik terug kom hoor ik dat onze vriendelijke Noorse buurman een behoorlijke smak heeft gemaakt toen hij bij het afstappen achter de zeerailing bleef haken.  Pas als zich zoiets voordoet besef je wat het betekent verder van de voorzieningen verwijderd te zijn. Er wordt een helikopter ingezet die hem naar het ziekenhuis brengt. Hij heeft een scheurtje in zijn nier, maar wat betekent het als er grotere inwendige schade was geweest? Hij keert maandag weer terug 

De naturisten

Een aantal grotere eilanden zijn met bruggen verbonden en zondag fietsen we samen van het ene naar het andere eilanden en verbazen ons over de prachtige vergezichten. Op het eiland Hillersøy vinden we een korte trail naar… op het bordje staat iets van ‘Naturistein’. Er staat een touringcar op de parkeerplaats en Hilda twijfelt erg want het zal toch geen naaktstrand zijn? Ik wil natuurlijk gaan kijken want het is immers veel te koud om daar in je blootje te gaan paraderen. Uiteindelijk blijkt het een prachtig uitkijkpunt te zijn met een sculptuur dat de naam verklaart en er is geen kip te bekennen.

Wat een omgeving!

Meer foto’s van deze tocht


 
Gebruik de muis om in te zoomen in de kaart

Dit artikel is gepubliceerd in categorie 2017 - Westwaarts.