Båtskärsnäs

 

Do 28 juni, Töre – Båtskärsnäs, 30 zm

De volgende morgen vertrekken we weer uit Töre.  We moeten ergens wachten op een brief uit Nederland en daarvoor vinden we Töre minder geschikt. Båtskärsnäs lijkt ons, gezien de diepte, een uitstekende plek want het alternatief,  Kemi in Finland, lijkt met z’n 2,4 m en de lage waterstand niet  diep genoeg. We denken het wachten te kunnen bekorten door een autootje te huren en een rondritje van een dag of twee te gaan maken.

Het moeten wachten op de brief heeft te maken met  mijn telefoon. Ik kreeg geen internet meer en van kantenservice van KPN kreeg ik te horen dat mijn simkaart het probleem veroorzaakte en dat ik een nieuwe moest gaan plaatsen. Als tijdelijke oplossing gebruikten we Hilda’s telefoon als  hotspot, in plaats van de mijne, en zo hadden we toch internet op laptop en tablet.

Tijdens de tocht  is het somber en het regent af en toe. Het zeilen lukt al helemaal niet en we motoren de hele 30 zm. Een heel klein gedeelte, waar de rode en groene boeien erg dicht bij elkaar staan en op  het routetraject van de navionicskaart allerlei gevarendriehoeken opduiken, varen we bijna langzamer dan stapvoets omdat we de diepte niet erg vertrouwen, maar uiteindelijk blijft de meter steeds meer dan 3 meter aanwijzen.

In Båtskärsnäs aangekomen vragen  we direct of we wat langer kunnen blijven en of we hun adres mogen gebruiken om het pakketje te laten versturen. Zo weten we dus zeker dat men op de hoogte is dat er een pakketje voor ons zal komen.

De jachthaven van  Båtskärsnäs heeft het predicaat ‘Gästhamn’ in de gids. In eerste plaats is de haven echter werkhaven van Norrkust Marina Varvs AB, een bedrijf waar ’s winters zo’n 300 boten hun winterberging hebben. Verder fungeert het bedrijf als de lokale reparatiewerf voor de wijde omgeving.  Een opvallend geheel is de grote botenkraan die boten tot 80 ton! kan tillen.  Het aantal plekken voor passanten is zeer beperkt, omdat er steeds ruimte moet zijn voor het hijsen van boten uit de  winterberging of reparatie. Eigenlijk is de ruimte beperkt tot één drijvende steiger waar maximaal een achttal 10 meter jachten aan kunnen liggen.

Een enorme kraan is beeldbepalend

Hulp wordt ons van alle kanten geboden. Op de drijvende steiger is geen elektriciteit en ik ga maar eens vragen of er misschien toch een mogelijkheid is, want veel dagen onder walstroom zou ons nogal beperken. Steven, de baas van de werf, komt na sluitingstijd een grote elektriciteitskast met een lange kabel neerzetten, zoiets als ze in de bouw gebruiken. Tezamen met mijn beide kabels halen we de grote afstand prima.   Een erg behulpzame jongedame van de werf, Thelma,  zorgt dat we de telefoonnummers van twee autoverhuurbedrijven in Kalix krijgen, een stadje op ruim 20 km afstand. In  Båtskärsnäs is geen enkel winkeltje, met uitzondering van haar eigen bootspullen uiteraard.

Vrijdag al proberen we een auto te huren voor maandag en dinsdag. Op het ene nummer horen we in het Zweeds dat het een niet bestaand nummer is en op het andere nummer krijgen we een antwoordapparaat. Een SMS naar het laatste nummer levert ons zaterdag een reactie op dat er geen auto beschikbaar is de komende week. Ook internet levert geen bruikbare oplossing en we vergeten het bezoek aan Rovaniemi, de woonplaats van Santa Claus, maar.

Zaterdag stap ik maar eens op het vouwfietsje omdat we brood nodig hebben. Het dichtstbijzijnde plaatsje met een winkel is Sangis op 10 km afstand. Wel een enigszins riskante onderneming want de route er naar toe leidt 4 km over de E4, een doorgaande 2 baans weg met tamelijk veel auto verkeer. Er mag gefietst worden want een andere mogelijkheid is er niet, maar als zo’n grote truck met aanhanger je zo rakelings passeert met 80 km/u . . . . en er komen meerdere voorbij.

De Gästhamn:  één drijvende steiger, maar de hele week voldoende ruimte

De Gästhamn:  één drijvende steiger, maar de hele week voldoende ruimte

Maandagmorgen vraagt Thelma hoe het is afgelopen. Als ze hoort dat we niets hebben kunnen huren komt ze met het voorstel dat we waarschijnlijk wel een auto van het bedrijf kunnen lenen. Ook Steven komt later nog even bevestigen dat er altijd wel een auto is waar we gebruik van kunnen maken.

We weten dat ons pakketje zaterdag al in Zweden is aangekomen en eigenlijk verwachten we het dinsdag al, maar ondertussen vermaken we ons prima. Er is veel te zien voor een technisch geïnteresseerde figuur als ikzelf, terwijl er best ook wel iets aan de boot te poetsen valt. Dinsdag ga ik de mast in om twee nieuwe blokken, die we al aan boord hadden, bovenin te bevestigen. De reserveval voor de genua krijgt de functie van bakboord gennaker val. Voor een top getuigde mast is het fijn om twee vallen te hebben die respectievelijk over een bakboords of een stuurboords blok lopen om zo de gennaker te hijsen. Met één val zit het voorstag in de weg als over de andere  boeg moet worden gehesen en nu kunnen we kiezen welke val we gebruiken. Bovendien kunnen beide vallen ook als reserve genuaval worden gebruikt.

Een heel goede plek om te vertoeven. Sommige boten komen er maar niet toe om te vertrekken

Omdat we dinsdag het pakketje niet zien verschijnen nemen we het aanbod van de leenauto aan. We rijden naar Kalix, doen boodschappen, lunchen in een eettentje en rijden op ons gemak weer terug. Jammer genoeg is het pakketje er nog niet en de post is al bezorgd. Thelma vraagt me het track en trace nummer en gaat aan de slag op haar PC. “Ik weet waar het pakje is”, zegt ze “in Kalix”. Het moet daar worden afgehaald. Een van de mensen van het bedrijf moet toch nog naar Kalix omdat er een bericht was binnengekomen dat er een pakketje voor het bedrijf kon worden afgehaald. Mijn naam stond er echter niet bij, en  wij dachten allemaal dat het pakketje zou worden bezorgd. Niettemin wordt het pakketje keurig voor ons opgehaald, voor de zekerheid met mijn handtekening op het binnengekomen bericht en mijn rijbewijs als bewijs. Steven adviseert me een eventuele volgende keer zo’n brief gewoon, niet aangetekend en zonder track en trace te versturen. Het was er beslist eerder geweest en afgeleverd op de werf

 Maar eigenlijk bleek de nieuwe sim overbodig. In het weekeinde was ik eens stevig gaan  experimenteren met mijn telefoon, want mijn technisch onderbewustzijn zei me dat er met de sim niets aan de hand was. Aan- en uitzetten, allerlei instellingen veranderen en zelfs resetten hielp allemaal niets. Bij de instelling, ‘duale simbeheer’ stond sim 1 gewoon ingeschakeld maar ik besloot sim 1 maar eens in- en uit te schakelen. En warempel hierna werkte mijn telefoon weer als vanouds.

Omdat we de volgende dag vroeg willen vertrekken ga ik maar eens afrekenen. Tot mijn verrassing hoor ik van Thelma dat er een weektarief geldt van 7 nachten blijven en 5 nachten betalen. Voor het belachelijk lage bedrag van omgerekend €40,- hebben we dus een week gelegen. Op mijn aandringen wordt ook nog een bedrag in rekening gebracht voor het gebruik van de auto. ”Ach”, zegt Thelma, “100 kronen (€10,-) is wel genoeg”.  

Norrkust Marina Varvs AB

Norrkust Marina Varvs AB

Dit artikel is gepubliceerd in categorie 2018 Botnische Golf.