Stavern – Lerkil

Stavern – Syd-Koster,  di 13 aug 2019, 33 zm

 

Stavern – Syd-Koster

Volgens de weersites zal er minder wind staan in het uiterste noordoost puntje van het Skagerrak. We zetten een koers uit naar de eilanden groep Nord – en Syd Koster bij Strömstad in Zweden. Hoewel we de dag ervoor niet als vreselijk onaangenaam hebben ervaren waren we toch erg blij dat we de hoge golven achter ons konden laten en achter het anker lagen. We weten niet echt wat we kunnen verwachten en spreken met z’n tweeën af dat we na 10 zm zullen evalueren en zo nodig naar een ons bekende  haven aan de Noorse kust te gaan.

Het grootste gedeelte van de tocht zeilen we prima, hoewel de golven opnieuw aanzienlijk zijn, maar beslist minder hoog dan de dag ervoor. Het komt zelfs niet tot een evaluatie.
Maar het venijn zit in de staart want al vlakbij Koster trekt de wind toch weer behoorlijk aan tot in de 6 Bf en staan er tijdens de aanloop wel heel vervelende golven. Het zal te maken hebben met de vele ondiepten rond  de eilanden. 

We leggen de boot in een box van het haventje Ekenās aan de oostkant van het eiland Syd Koster. In tegenstelling tot wat ik verwachtte is er plaats zat, alleen de boxen zijn nogal onvriendelijk voor grotere jachten. Te laat ontdekten wij dat er ook plekken waren met een boei achteruit, maar omdat we de boot al met de nodige moeite vast hadden gelegd had het weinig zin om nog te verkassen.

 

Syd-Koster – Gullholmen,  wo 14 aug 2019, 54 zm

 

Syd-Koster – Gullholmen

Hoewel we wilden proberen  iets verder uit de kust te zeilen om zo een tamelijk lange dagtrip in de goede richting te maken, laten we dit voornemen al heel gauw varen. Na dagenlang harde winden zijn Skagerrak en Kattegat nog lang niet tot rust gekomen en de golven zijn nog steeds erg vervelend en zeker niet in overeenstemming met  de windsterkte. We duiken daarom ook zo snel als we kunnen achter de eilandjes. De golfslag wordt daar behoorlijk gedempt, maar vanwege de zigzag koersen is de voortgang ook minder effectief.

Omdat we hier eerder zijn geweest kennen we de globale route wel aardig, maar niettemin blijft het heel goed opletten. Door steeds een behoorlijk aantal waypoints vooruit te zetten in de plotter weten we steeds tussen welke eilandjes we door moeten varen.

Iets voorbij Bovallstrand moeten we een stuk ‘buitenom’. Het waait inmiddels veel harder dan bij het vertrek van Syd-Koster en gezien onze ervaring met kleine stukjes waar we vandaag zonder rotseilandbescherming hebben gevaren lijkt ons dat verre van aantrekkelijk. Een alternatief zou het Sotekanaal kunnen zijn. Dit kanaal loopt door het land vanaf Hunnebostrand tot bijna aan Kungshamn. Vandaag heb ik me,  al varende,  toch maar even in dit kanaal verdiept.  Op de OpenCpn kaart is de diepte overal tussen 3 en 6 meter en ergens anders lees ik dat de bediening van de draaibrug halverwege heel frequent is.

 

 Blauw 2017: De route buitenom. Rood 2019: beter beschermd tegen vervelende golven

Blauw 2017: De route buitenom. Rood 2019: beter beschermd tegen vervelende golven

 

De geringe twijfel wordt heel snel weggenomen als we een Duits jacht, dat een stukje voor ons voer,  in de richting van open zee over de golven zien stuiteren. Vanaf Bovallstrand tot aan de ingang van het kanaal slingeren we door een geweldig mooi landschap en alleen al vanwege dit stukje Zweden hebben we al geen spijt. We komen met vier jachten aan bij de ingang van het kanaal. Een van de vier is het Duitse jacht dat via een andere ingang toch ook maar naar het kanaal is gekomen.

Het kanaal loopt beslist door een landelijk gebied

Het kanaal loopt beslist door een landelijk gebied

Achter elkaar varend komen we bij de brug die verbazend snel open draait. Via smalle slingerroutes varen we uiteindelijk door de plaats Kungshamn en zijn het hele stuk nergens met open zee geconfronteerd. Van Kungshamn naar Lysekil maken we zelfs een omweg om zo veel mogelijk achter eilanden langs te varen. De ‘locals’ denken er net zo over want alle Zweedse jachten volgen dezelfde route.

Na Lysekil is het gedaan met zeilen, want de wind komt te hoog in. We blijven nog  ruim 5 mijl doorvaren maar nadat we nog  over een klein stukje zeer onstuimig water hebben gehobbeld vind ik het welletjes, want ik weet dat er verderop nog een stuk open zee op ons wacht. Bij Gullholmen zien we nog een gaatje bij een langssteiger  waar we precies in passen en pas met een derde poging lukt het, met hulp van een aardige Zweed, om  de  harde aflandige wind te bedwingen.

 

Gullholmen – Lerkil,  do 15 aug 2019, 52 zm
 

Gullholmen – Lerkill

Donderdag vertrekken we vroeg omdat er ’s morgens weinig (tegen)wind staat maar later op de dag zal aantrekken. Het stukje onbeschutte kust hoeven we niet te varen, want goed bestuderen van de kaarten heeft opnieuw een route opgeleverd achter eilanden langs. We geven hier de voorkeur aan ondanks dat het veel minder waait en we vrijwel geen  last van golven hebben. Na passage van de vaargeul naar Göteborg begint de wind toch wel weer een rol te spelen. Een aantal mijlen in een smal vaarwater tussen eilanden door geeft nog even uitstel, maar daarna motoren we de laatste mijlen in een stevige 5Bf  wind naar Lerkil. Hier moeten we voor de eerste keer deze reis dubbel parkeren tegen een Deens jacht dat vlak voor ons naar binnen liep.

 

 

Dit artikel is gepubliceerd in categorie Zweedse Westkust.