Rasvåg – Risør

Rasvåg – Skarvøy (Farsund), zo 4 aug 2019, 21 zm
Skarvøy – Mandal, ma 5 aug 2019, 25 zm
Mandal – Mortensholmen (Lillesand) wo,7 aug 2019, 39 zm
Mortensholmen – Risør, do 8 aug 2019, 53 zm

 

 De vuurtoren van Lista

De vuurtoren van Lista

 

Rasvåg – Risør

Vanuit Rasvåg volgen we de Noorse zuidkust en we ankeren erg vaak. We kunnen goed zeilen en bij Farsund vinden we een prachtig beschut baaitje op het eiland Skarvøy.

Ankerplek Skarvøy

Ankerplek Skarvøy

Het is nog wel even twijfelen voordat we door de relatief smalle ingang naar binnen varen. Ook  zoeken  we erg voorzichtig naar een plek  waar we het anker kunnen laten vallen in het baaitje en rond kunnen zwaaien, want erg diep is het niet. Uiteindelijk liggen we goed, maar er komt vooral in het begin dat we er liggen toch nog best wat wind door de opening naar binnen, maar wat later wordt het toch behoorlijk rustig.  Bij het wegvaren blijkt dat de bodem niet helemaal glad is want we schrapen met de kiel toch even weer langs iets hards. Dik balen dus na al ons voorzichtig gescharrel op ondiepe plekjes deze zomer.

 

 Een prachtig beschut baaitje op het eiland Skarvøy bij Farsund

Een prachtig beschut baaitje op het eiland Skarvøy bij Farsund

 

Met opnieuw heel weinig achterlijke wind varen we de volgende dag naar Mandal. We zijn hier meerdere keren geweest, maar nog nooit in de jachthaven. Ook dit keer zijn we niet van plan daar te overnachten, maar omdat we proviand willen inslaan gaan we daar in eerste instantie wel even naartoe. Bijna voor de deur van de supermarkt vinden we een plek en daar liggen we een tweetal uurtjes. Na de boodschappen, een gevulde watertank en niet te vergeten een praatje met de opvarenden van een ander Nederlands jacht vertrekken we weer naar het ons bekende ankerplekje waar we ook de volgende dag blijven liggen.

 

Ankeren bij Mandal

Ankeren bij Mandal

 

We twijfelen wat over de route die we gaan volgen om weer in Nederland te komen. Eigenlijk geven we de voorkeur aan de westkust van Denemarken, maar de wind werkt niet erg mee en komt bepaald niet uit een gunstige hoek. Voorlopig volgen we de Noorse kust nog maar even omdat er behoorlijke harde westelijke winden staan aan te komen die ook nog wel eens een week zouden kunnen aanhouden. Hoewel het best een eindje de ‘verkeerde kant’ op is weten we van de reis van vorig jaar een goed beschut plekje bij Risør waar we het best een weekje kunnen uithouden.

Het licht op het uiterste puntje van Lindesnes

Het licht op het uiterste puntje van Lindesnes

Iets voor Lillesand overnachten we achter het anker in Mortensholmen, helemaal achter in een goed beschutte inham. Er ligt al een Franse boot, meer naar de ingang toe. In de vroege avond komt een Noorse boot met een solozeiler ook ankeren maar wil nog verder in het puntje van de inham, terwijl het daar eigenlijk onvoldoende diep is om rond te kunnen zwaaien. Na een tweetal pogingen waarbij hij zijn anker vlak bij de HQ liet vallen eindigt hij op een bootlengte afstand. De boot ligt duidelijk binnen onze draaicirkel en ik maak een gebaar dat hij wel erg dicht bij ons ligt terwijl er in de baai ruimte zat is. Hij gaat weer anker op maar hij eindigt na twee volgende pogingen steeds op vrijwel de zelfde plek. Ik bemoei me er niet meer mee en heb besloten om zelf te verkassen als hij blijft liggen. Maar hij gaat anker op en vaart vlak bij ons langs en bijt me toe “I hope you are satisfied now”. Nou dat was ik inderdaad. ’s Nacht draaien we bijna een half rondje.

Ankeren bij Mortensholmen: voldoende ruimte tussen het Franse jacht en de Horizon Quest

Ankeren bij Mortensholmen: voldoende ruimte tussen het Franse jacht en de Horizon Quest

 

Donderdag overbruggen we de ruim 50 mijl naar Risør . We hebben maar weinig echt leuk gezeild dit seizoen en we beginnen wel een beetje te balen van de erg ruime en achterlijke zwakke winden van 4 tot 6 knopen. We rollen het voorzeil af en toe wel uit maar echt zeilen is van een andere orde. Opnieuw motoren we langs de ons bekende route. Vorig jaar aan het begin van de reis kwamen we hier langs en we zien weer veel bekends.

In Risør varen we direct naar de ons bekende plek, maar daar is het een en ander gewijzigd. Er heeft een flinke uitbreiding plaats gevonden, splinternieuwe lange betonnen steigers met heel veel  lege boxen aan de binnenkant. Daarnaast het oude gedeelte dat wel behoorlijk vol ligt. Beide gedeelten zijn voorzien van grote borden met daarop de tekst “Privat Havn”  en “Ledige plasser tel…..”. Afmeren aan de buitenkant van de steiger gaat niet, want er is niets om aan vast te maken, zelfs tussen de houten stootranden en de betonnen steiger is geen ruimte zoals te doen gebruikelijk. Gelukkig vinden we aan het uiterste einde nog een stukje steiger met een paar bolders en de tekst “Gjestebrygge” en hier maken we vast. Die avond als ik zit te bedenken hoe jammer het is dat de gezellige buitenhaven van de zeilvereniging schijnbaar is overgegaan naar een commercieel bedrijf, realiseer ik me dat er een wat ouder bedrijfsgebouw staat op de plek waar vorig jaar het clubhuis stond. Daarnaast zie ik aan de overkant niet het plaatje dat in mijn geheugen staat. Opeens gaat een lampje branden daar boven en nadat ik de foto’s van vorig jaar bekijk wordt het me duidelijk: we liggen op een andere plek! Als ik de juiste gegevens uit de ‘Norwegian Cruising Guide’ opzoek vind ik de juiste plek: De buitenhaven van Risør Seilforening is aan de andere zijde van het eilandje Finnoya waar we tegenaan kijken. Op Google Maps zie ik de steiger waar we vorig jaar lagen.

 

Een paar dagen afwachten bij de 'Seilforening'

Een paar dagen afwachten bij de ‘Seilforening’

Vrijdagmorgen  varen we naar de steiger van de ‘Seilforening’ en maken vast op het plekje dat helemaal beantwoordt aan de plaatjes in mijn geheugen. Natuurlijk worden er op de steiger een hele rij wetenswaardigheden uitgewisseld, ondermeer wat in Noorwegen gebruikelijk is als je aan een ‘privat’ steiger zou willen aanleggen. Wat ik eigenlijk wel wist en waar we ons nooit aan hebben bezondigd is het aanleggen aan een steiger bij particuliere huizen. Wel kun je aanleggen aan de wal bij een partikulier huis, zolang ( en dan wordt er even gelachen) je maar minstens 40 meter van de slaapkamer verwijderd blijft.

Slecht weer op dit plekje, zoals we al verwacht hadden

Slecht weer op dit plekje, zoals we al verwacht hadden

Als je  aanlegt bij een ‘Privat båthavn’ zoals wij gisteren deden zal niemand daar opmerkingen over maken, zolang het althans niet een definitief karakter lijkt te krijgen. Even vragen wordt meestal wel op prijs gesteld. Als er moet worden betaald staat dat beslist aangegeven. 

In de loop van vrijdag vertrekken alle boten en in het weekend worden we met slecht weer geconfronteerd. We liggen alleen aan de steiger en in de droge perioden loop ik alle trails die op Finnoya zijn uitgezet.

 

 

Dit artikel is gepubliceerd in categorie Zuid-Noorwegen.