Houston, we’ve had a problem here

Silda – Botnane, ma 22 juli 2019, 25 zm

Botnane – Bekkjarvik

Als we tijdens de havendag in Silda de boot even willen draaien krijgt Hilda de motor niet gstart. Pas na twee keer erg lang doorstarten slaat de motor aan. Er valt ons verder niets op, geen rookwolken of wat dan ook. Normaal was het altijd: sleutel draaien, voorverwarmen en lopen. Het bevalt me niets. De volgende morgen start ik zelf en dan gebeurt hetzelfde. Door mijn hoofd schieten de woorden: “Houston, we have a problem”, zoals Lovell die uitsprak tijdens de Apollo-13 missie.

Hoewel de motor nu normaal stationair draait laat ik in gedachten de startprocedure nog even aan me voorbijtrekken. En dan bedenk ik dat ik de uitslag van de 12V meter tijdens het voorgloeien niet heb zien terugzakken. Er zou iets aan de hand  kunnen zijn met het voorgloeien en dat kan een verklaring zijn voor het het moeizaam starten.

We vertrekken nog niet  en met de universeelmeter voer ik een aantal metingen uit. Mijn “Houston, we have a problem” gevoel wordt behoorlijk versterkt. Op de volgende (anker)plek wil  ik de metingen nog eens over doen omdat ik mijn bevindingen nauwelijks kan geloven want ik vrees de oorzaak te weten. Wegkomen vanaf dat ankerplekje zal wel lukken want met wat doorstarten krijgen we de motor immers wel aan de praat.

 

Empathy after sales

Empathy after sales

In het haventje van Botnane aangekomen hoeven we niet te gaan ankeren, want er is een kleine drijvende steiger, eigenlijk net te klein voor de HQ, maar we leggen de boor met springen toch goed vast. Daarna herhaal ik mijn metingen met verwijderde bedrading.  Ik meet vier kapotte gloeipluggen. Met behulp van internet weet ik dat mijn meetmethode goed is. Maar over het moeizaam vervangen en mogelijk afbreken van de pluggen word ik niet vrolijk. Ik bel dealer Drinkwaard in Sliedrecht om advies te vragen. Gelijk als bij de oliestop problemen in 2015 is het contact ook nu weer weinig accuraat. Zelf bel ik twee keer maar er is steeds niemand beschikbaar. Ik zal worden teruggebeld en ik wacht. Vijf minuten voor sluitingstijd bel ik opnieuw en na heel veel aandringen krijg ik iemand aan de lijn. Afbreken? Hem nog nooit overkomen. Met een universeelmeter een defect bepalen?  Geen idee. Zijn methode is: 30 seconden voorverwarmen, pluggen eruit schroeven, indien bruine kleur oke, indien zwart defect! Waarom 4 pluggen gelijktijdig kapot? Het relais is misschien blijven hangen. (Meedenken en interesse kan ik niet bespeuren). Drinkwaard kan zonodig 4 nieuwe pluggen naar een door mij op te geven adres sturen, maar pakjes ontvangen in het buitenland is ons vorig jaar erg slecht bevallen.

Gezien de mogelijkheid van afbreken draai ik geen pluggen uit het motorblok op zo’n eenzame plek. De opmerking over het relais trek ik na. Bedrading, relais, startslot, alles ziet en voelt helemaal oké. Een goede vriend die ik bel stelt me gerust ten aanzien van het afbreken. Ook hij raadt me aan om de pluggen uit te schroeven en te testen: blijven ze koud of worden ze heet als er spanning op wordt gezet. Voorlopig besluit ik naar een marine servicebedrijf te verkassen. Daarnaast starten we om de drie uur de motor even zodat het blok voldoende warm blijft. Later bleek dat om de 6 uur ook voldoende was.

 

Van Botnane nnar Bekkjarvik, een behoorlijke afstand!

Van Botnane nnar Bekkjarvik, een behoorlijke afstand!

De volgende dag bel ik Craftsmanmarine.com/nl omdat de dealer locator op hun site niet werkt. Het is opnieuw Drinkwaard en ik krijg een telefoonnummer. Het blijkt van iemand te zijn die geen dealer meer is, maar ik krijg wel 2 andere nummers van hem. Het eerste nummer levert me een bandje op maar op het andere nummer krijg ik iemand te pakken die zegt me te kunnen helpen. Ik spreek af naar zijn bedrijf  in Rabbholmen bij Bekkjarvik te komen, hoewel dat 120 zm zuidelijker is.

Er valt weinig meer te doen dan wachten op de volgende dag en daarom gaan we de omgeving verkennen en ik probeer een en ander in een fotoserie vast te leggen.


 De eerste dag van de tocht naar Rabbholmen trekken we even stevig door, 89 zm en de volgende dag de rest. Bij aankomst liggen de pluggen in originele Craftsman verpakking al klaar. Mijn vraag over een afbreekrisico wordt beantwoord met “dat hoop ik niet”, maar ook met “de motor is warm, nog behoorlijk nieuw, dus dat zal niet gebeuren”.   Met poetspapier en stofzuiger maak ik de omgeving van de pluggen super schoon voordat ik ze verwissel. De pluggen gaan makkelijk los en het wisselen is eigenlijk een fluitje van een øre. Ik betaal de 590 Nkr (€59) en we vertrekken naar de jachthaven van Bekkjarvik.

Lovell zei in de Apollo-13 missie echter: ” “Houston, we’ve had a problem here” en dat kan ik na ons vertrek bij het marine servicebedrijf nazeggen.

Dit artikel is gepubliceerd in categorie Sogn og Fjordane Zuid.