Marifoon ontvangst

Marifoon perikelen.
In het voorjaar van 2021 bleek onze  Icom 505 marifoon niets te doen, althans zo leek het. Het reparatiebedrijf  vernieuwde twee kristalfilters. Hoewel de oplossing mij nogal verwonderde, konden we hierna weer communiceren. ‘So far so good’ dus. Het jaar 2021 op het IJsselmeer leverde vraagtekens op omdat de marifoon wel erg rustig was en we zelfs de mededelingen van kanaal 1 vaak niet hoorden. Helemaal overtuigd raakten we toen tijdens het afmelden bij de Brandaris uit het VTS2 gebied geen response kregen. De oproep op de draagbare marifoon werd wel beantwoord en bleek dus een betere reikwijdte te hebben dan de  Icom.
Ik kreeg van het reparatiebedrijf te horen dat het beslist mijn antenne of kabel moest zijn. Vraagtekens: De kabel, hoge kwaliteit Aircell 7mm van 2017, PL259 pluggen zeer nauwkeurig door mijzelf aangebracht en bovendien ingepakt in zelfvulcaniserende rubbertape. De VHF antenne was van het merk Celmar en niet het merk dat het reparatiebedrijf als ‘slecht’ kwalificeerde. 
Maar toch, ik hees een andere antenne en een eind coax kabel, vastgebonden aan een val, de lucht in. Toen kwamen er inderdaad weer  allerlei marifoon gesprekken uit de luidspreker.

De oorzaak.
Toen ik bungelend boven in de mast de perfect gemonteerde antenneplug van het zelfvulcaniserende rubber had ontdaan, vertelde mijn universeel metertje mij dat er een volkomen kortsluiting in de coax kabel zat. Onder aan de mast, in de boot,  inspecteerde ik de noodzakelijke  male/female koppeling: helemaal perfect! 
Een en ander werd duidelijk toen ik met een zaklampje in het bijna onbereikbare hoekje waar de mast op de kiel staat, in een van de twee kabelbundels een vreemd slagje zag die onder de mast verdween.  Jawel, de mast stond op een van de twee kabelbundels.

De oplossing.
Kiezen we voor het gemak?
Boot onder de kraan. Hijsbanden bevestigen. Verstaging losmaken. Mast een eindje optillen, kabel er onderuit trekken, mast weer laten zakken. Verstaging weer vastmaken. Schrikken van de kosten en betalen? Nee dus!

Inventiviteit loont.

Uitdaging:
De mast kan ca 7 cm omhoog voordat hij loskomt van de mastvoet. De mast moet maar 1 cm omhoog en dat kan als alle verstaging 2 cm ruimte heeft.

De mogelijkheden:
De mast (ca 250kg) omhoog drukken met mijn hydraulische potkrik (van 2 ton) of de mast omhoog trekken met mijn ketting-takeltje (van 750kg.)

Overwegingen:
– Gebruikmaken van afschuif krachten, dus een bevestiging aan de onderzijde van de mast
– Hoe creëer ik de een stabiele opstelling
– Zo weinig mogelijke horizontale en zoveel mogelijk verticale krachten
– Hoe kan ik het (zoveel mogelijk) alleen klaren

De keuze:
Een paal van 10x10x120cm  wordt ‘losjes’ met touw parallel aan de mast bevestigd zodat de mast t.o.v. de paal kan schuiven. Rondom de mast is een oude deken als bescherming gewikkeld. Bovenaan de paal wordt een zware dekbeugel geschroefd waaraan de kettingtakel wordt opgehangen. Aan de onderzijde wordt een bestaande M6 bout verwijderd en wordt het gat voorzien van M8 draad. Hier wordt een korte 5 mm strip gemonteerd waaraan het einde van de ketting wordt bevestigd.
Met de liersleutel wordt de  langsverstaging (achterstag en babystag) langer gemaakt. Voor zover de bestaande plakbandjes ontbreken wordt de dwars verstaging gemerkt, en 2 cm langer gemaakt mbv van de spanschroeven.  Bij de kajuitdak doorgang blijft de mast ondersteund en kan daar glijden.

Het resultaat:
Voordat ik zoonlief ophaal die zou assisteren zet ik voorzichtig spanning op de ketting en met het meeste gemak komt de mast het centimetertje omhoog. De kabelbundel wordt er onder vandaan getrokken en ik laat de mast weer zakken. Nadat alle verstaging weer is aangedraaid kan ik de schade aan de kabels vaststellen. Het gaat om 3 kabels: De beide coax kabels voor marifoon en  radio en het kabeltje van de windgever. De eerste twee zijn zwaar beschadigd terwijl de kabel van de windgever alleen een weinig plat is maar mechanisch nog in takt is.

De zware beschadiging van de coax kabels heeft tot gevolg dat ik in de wand naast de mast een andere doorgang moet maken omdat er anders geen reparatie van de kabel kan plaats vinden. Dit lukt met enige moeite en ik hoor daarna in Dokkumer Nieuwe Zeilen weer gesprekken van de havenloodsen op de Eems tussen Borkum en Delfzijl.

Conclusie:
Ik kan maar één iemand de schuld geven: mijzelf. Tijdens het plaatsen van de mast waren er 4 mensen actief en ikzelf zat onder in de boot.
Toch een opmerking voor verbetering. Er komen twee kabelbundels uit de mastvoet op ca 5 cm van de onderkant. In dit geval, aan boord van de HQ, zouden de kabels veel beter ca 25 cm van de onderkant van de mast door de mastwant naar buiten kunnen komen. Een dergelijke uitgang past veel beter bij de doorgang door het schot vlak naast de mast. Voor mij een reden om dit te wijzigen zo gauw de mast ooit weer van de boot wordt getild en horizontaal ligt.

 

 

Dit artikel is gepubliceerd in categorie 2022.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.